مولا میگھا پانی دے

مولا میگھا پانی دے
کھیت کو لہنگا دھانی دے


کشتی کی آنکھیں ہیں خشک
دریا میں طغیانی دے


دیکھوں جب بھی آئینہ
تھوڑی سی حیرانی دے


جی بھر تجھ کو دیکھ سکوں
جلوہ اک نورانی دے


رستے سب پامال ہوئے
راہ کوئی انجانی دے


توڑ تعطل کی زنجیر
فطرت کچھ سیلانی دے


تو خالق اور رازق ہے
دھوپ ہوا اور پانی دے


باطل تیرے میرے بیچ
پھر قوت ایمانی دے


کر دوں میں سب کو حیران
نادر ایک کہانی دے


زندہ نام رہے منصورؔ
لہجہ وہ لا فانی دے